Այվազյան Ա. Մ., Ժողովրդագրական իրավիճակը Ղարաբաղում 1710-1720-ական թվականներին (Լրաբեր հասարակական գիտությունների. 2010, N 1-2, էջ 59-67)
Read in English - “Demographic Situation in Karabakh in the 1710-1720s,” Armenian Mind (journal of the National Academy of Sciences of Armenia), Vol. 5, No. 1-2, 2001, pp. 67-74; republished in Louys biweekly magazine (Los Angeles), March 2002, No. 4 (145) HTML version
Դեռևս հունիսի 2-ին` «Մենք դեմ ենք օտարալեզու դպրոցների վերաբացմանը» նախաձեռնության անդրանիկ համաժողովի ժամանակ քաղաքագիտության դոկտոր Արմեն Այվազյանը հայտարարեց. «Քանի որ Լեզվի պետական տեսչությունը չի կատարում իր պարտավորությունները և մատնված է լիակատար անգործության, կստեղծվի Լեզվի ժողովրդական տեսչություն, որն իր ձեռքը կվերցնի և կիրականացնի տեսչության գործառույթները…»: Այվազյանը նաև հայտնեց, որ նախ կստեղծվի առանձին հզոր կայք, որտեղ հայոց լեզվի վիճակի մասին ամբողջական տեղեկատվություն կկուտակվի:
Այդ հայտարարությունից երկու ամիս էլ չի անցել և, ի զարմանս շատերի, Լեզվի ժողովրդական տեսչության կայքն արդեն գործում է (www.lezu.am)` մեր քաղաքի կենտրոնական փողոցների ցուցանակների աչք ծակող խախտումների լուսանկարներով:
Հայաստանի Հանրապետությունը քաղաքական, սոցիալ-տնտեսական, իրավական, կրթական և բարոյահոգեբանական ծանր ճգնաժամ է ապրում: ՀՀ հասարակության ընդհանուր թմբիրային վիճակը, որ պայմանավորված է, նախ և առաջ, հայոց արժեհամակարգի խախտված չափանիշներով, վտանգում է մեր անկախությունը, պարարտ հող ստեղծում անդառնալի պարտությունների համար:
Մասնավորապես, ոտնահարված է մեր մայրենիի` հայոց լեզվի կարգավիճակը տառացիորեն բոլոր բնագավառներում, այդ թվում՝ պետական համակարգում: Մինչդեռ հայերենը` Հայաստանի Հանրապետության պետական լեզուն մեր անկախության և անվտանգության հիմքերի հիմքն է՝ լեզվամտածողության ու հանրակրթության, ազգային ինքնության և արժանապատվության, ինքնաճանաչման և ինքնագնահատման ողնաշարը:
«Ադրբեջանցիների դիվերսիայի ժամանակ գյուղում էի: Մեզ մոտ լուրերի միակ աղբյուրը հեռուստատեսությունն է` երեք հեռուստաալիքով: Զզվելի էր, երբ տարածվել էր չորս երիտասարդի մահվան լուրը, իսկ «Հ2»-ով մի քանի նյութապաշտ ջահելներ հետույքները բաց զվարճանում էին»,- գրում է բլոգեր Մշեցին (www.talinci.livejournal.com) ու հարց տալիս, թե մի՞թե չորս երիտասարդի կյանքն այնքան չարժեր, որ գոնե մի օրով հարգեին նրանց հիշատակը:
Թեեւ օրինակ է բերվում միայն «Հ2»-ը, սակայն գրեթե բոլոր հեռուստատեսություններն էլ շարժվեցին իրենց գրաֆիկով` դատարկ ու տեղ-տեղ գռեհիկ հումոր, անիմաստ «ռիալիթի» շոուներ ու սերիալներ: Կարծես օր-օրի հարմարվում ենք տեղեկատվական դաշտ նետված ամեն աղբի հետ. սկզբում բողոքում էինք անորակ հաղորդումներից ու սերիալներից, հիմա արդեն կարծես թե տանելի է դարձել դրանց գոյությունը (բնավ այն կարծիքին չեմ, որ դրանց որակն է լավանում, իսկ եթե նույնիսկ այդպես է, ապա «առաջ են գնում» մեռելային քայլերով): Վիրավորական է մտածելը, որ հասել ենք այնտեղ, երբ սահմանում կանգնած ու քո խաղաղ կյանքի համար սպանված զինվորի մահը չի զգաստացնում որոշներին: Ու, Աստված չանի, որ մի օր էլ այս երեւույթին հարմարվենք:
On May 21, 2010 the ARARAT Center for Strategic Research, represented by “G & I” Law Firm, received the decision of the Court of Cassation dated April 28, 2010 rejecting its appeal to prevent denial of the Armenian Genocide by the Caucasus Institute Fund. The Court of Cassation, chaired by Judge E. Hayriyan and participated by Judges A. Barseghyan, S. Antonyan, V. Avanesyan, E. Khundaryan, M. Drmeyan, T. Petrosyan and E. Soghomonyan, without dealing with the substance of the claims, issued a conclusory ruling that the complaint is not subject to judicial review. As a result, a situation has been created, whereby the judicial system of the Republic of Armenia has denied the ARARAT Center for Strategic Research its right to argue in court both its original case and the subsequent appeals, which is a gross violation of due process and Armenian law, as well as a series of international obligations undertaken by the Republic of Armenia.
The ARARAT Center for Strategic Research has stated that it plans to pursue all avenues to rectify this damaging precedent. As legal remedies have been exhausted in Armenia, an appeal is being prepared for submission to international tribunals in the near future.
Սույն թվականի մայիսի 21-ին «Ջի ընդ Այ» ՍՊԸ փաստաբանական գրասենյակը ստացել է ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2010 թվականի ապրիլի 28-ով թվագրված որոշումը, որով վարույթ չի ընդունվել և վերադարձվել է «Արարատ» ռազմավարագիտական կենտրոն հասարակական կազմակերպության վճռաբեկ բողոքը: Վճռաբեկ դատարանը` նախագահությամբ դատավոր Է. Հայրիյանի, մասնակցությամբ դատավորներ Ա. Բարսեղյանի, Ս. Անտոնյանի, Վ. Ավանեսյանի, Ե. Խունդկարյանի, Մ. Դրմեյանի, Տ. Պետրոսյանի և Ե. Սողոմոնյանի, չանդրադառնալով նշված վճռաբեկ բողոքի փաստարկներից և ոչ մեկին, վերացական դատողությունների հիման վրա եզրակացրել է, որ այն անգամ ենթակա չէ քննարկման: Արդյունքում ստեղծվել է մի իրավիճակ, երբ Հայաստանի Հանրապետության դատական համակարգը «Արարատ» ռազմավարագիտական կետնտրոնին զրկել է թե՛ իր հայցի, թե՛ բողոքի քննության իրավունքից, որն ինչպես ազգային օրենսդրության, այնպես էլ Հայաստանի Հանրապետության ստանձնած մի շարք միջազգային պարտավորությունների կոպիտ խախտում է:
«Արարատ» ռազմավարագիտական կենտրոնը հայտարարում է, որ մինչև վերջ հետամուտ է լինելու այս հիրավի վնասակար նախադեպի վերացմանն ու դատապարտպանը: Նկատի ունենալով, որ Հայաստանի Հանրապետությունում կենտրոնն սպառել է իրավական պաշտպանության բոլոր միջոցները, այժմ նախապատրաստում ենք դիմում, որը շուտով կներկայացվի միջազգային դատարանի քննարկմանը:
Источник: Голос Армении, Четверг, 17 Июнь, 2010, No 65 (19998)
В распространенном в среду заявлении Центра “Арарат” сообщается о завершающем этапе рассмотрения иска, поданного Центром против фонда “Институт Кавказа”, в котором был издан сборник материалов, где один из авторов, турок Айбарс Гергюлу, отрицает Геноцид армян.
Как известно, в первых двух судебных инстанциях иск не был рассмотрен и дело было прекращено на том основании, что заключение слова (в данном случае “геноцид”) в кавычки не может быть предметом судебного разбирательства. Отметим, что истцы оспаривали не только кавычки. Тем не менее две инстанции иск не рассмотрели, а в ответ на кассационную жалобу 21 мая истцы получили из Кассационного суда ответ, датированный еще 28 апреля и извещающий о том, что жалоба не принята к рассмотрению.
- Учитывая, что мы исчерпали в РА все правовые меры защиты, отныне готовим заявление, которое вскоре будет представлено в международный суд - сказано в заявлении Центр “Арарат”.
Հաղորդման հիւրը` քաղաքական գիտութիւնների դոկտոր Արմէն Այվազեանը, ներկայացնում է, թէ ինչու է օտարալեզու դպրոցների օրինականացումը վտանգում մեր երկրի ազգային անվտանգութիւնը:
Ըստ Ա. Այվազյանի` սա միակ բանն է, որ պետք է անեն օտարալեզու դպրոցների բացմանը դեմ հանդես եկող քաղաքական ուժերը
«Արարատ» ռազմավարագիտական կենտրոնի տնօրեն, քաղաքագետ Արմեն Այվազյանը համոզված է, որ ՀՀ իշխանություններին հանրահայտ ճշմարտությունների մեջ համոզելը անիմաստ է, և միակ բանը, որով կարելի է կանխել վաղն ԱԺ-ում առաջին ընթերցմամբ «Լեզվի մասին» ՀՀ օրենքում փոփոխությունների ընդունումը, բողոքի հզոր ցույցն է, որը պետք է կազմակերպեն օրինագծին դեմ հանդես եկող ընդդիմադիր ուժերը` ՀՅԴ-ն, «Ժառանգությունը» և ՀԱԿ-ը:
«Միակ բանը, որ իշխանությունները կհասկանան, ժողովրդի կազմակերպված ճնշումն է: Այդ 3 կուսակցությունները նախ և առաջ պետք է մոբիլիզացնեին ժողովրդին, և դեռ ուշ չէ. պետք է մոբիլիզացնել ժողովրդին և բողոքի հզոր ցույց կազմակերպել Հանրապետության հրապարակում և Մելիք-Ադամյան փողոցում: Այն, որ իրենք միայն ասում են. «Մենք դեմ ենք», բոլորովին բավարար չէ: Մի՞թե այս օրինագիծը նույնպիսի կշիռ և կարևորություն չունի այդ ուժերի համար, ինչ հայ-թուրքական հարցը՝ Դաշնակցության դեպքում, ինչ մարտի 1-ի դեպքերը կամ ընտրությունների հարցը՝ ՀԱԿ-ի դեպքում»,- «Հետքին» ասաց Արմեն Այվազյանը:
Մենք լրջորեն մտահոգված ենք ՀՀ կրթության համակարգում նախատեսվող փոփոխություններով և լրացումներով, որոնք ինչպես ակնկալվում են քննարկումների գործընթացից, ոչ թե նպաստելու են օրենսդրական դաշտի բարելավմանը, այլ` ընդհակառակը, վտանգելու են ՀՀ Սահմանադրությամբ ամրագրված սկզբունքային մի շարք կարևոր դրույթներ (խոսքը մասնավորապես վերաբերում է Գլխավոր օրենքի 12-րդ հոդվածին):
Թե Հայաստանում, թե Արցախում պետական լեզուն հայերենն է, ինչը ենթադրում է, որ պետական բոլոր կառույցներում լեզվաքաղաքական գործառույթները պետք է իրականացվեն բացառապես մայրենի լեզվով: Ցավոք, լեզվի և հանրակրթության մասին օրենքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու օրինագծերից ակնհայտ է դառնում, որ Ազգային Ժողովի հաստատմանն ուղարկված այդ նախագծերը, փաստորեն, հակասում է ՀՀ «Լեզվի մասին» օրենքին և անարգել ճանապարհ բացում օտարալեզու դպրոցների ցանցի ընդլայնման համար` վտանգելով աշակերտների հայեցի կրթությունն ու դաստիարակությունը:
Հայաստանի Հանրապետությունը քաղաքական, սոցիալ-տնտեսական, իրավական, կրթական և բարոյահոգեբանական ծանր ճգնաժամ է ապրում: ՀՀ հասարակության ընդհանուր թմբիրային վիճակը, որ պայմանավորված է, նախ և առաջ, հայոց արժեհամակարգի խախտված չափանիշներով, վտանգում է մեր անկախությունը, պարարտ հող ստեղծում անդառնալի պարտությունների համար:
«Արարատ» կենտրոնն
Ո՛չ օտարալեզու դպրոցներին
